Homepage filmsalon
****************
VOLEURS DE CHEVAUX

REGIE:
Micha Wald


*********


MET:
Adrian Jolivet

Gregoire Colin

François -René Dupont

*********


België / 2007 / 85 MIN.
*********


Verdeler:
BFD

Steelt meteen ook de harten van het publiek

Na de complete Belgische afgang op het Europees Filmfestival van Brussel vorig jaar, durfde slechts een enkele volledig Belgische productie het aan om de editie anno 2007 op te fleuren. Micha Wald oogstte eerder al succes met zijn kortfilm Alice et moi en hoopte ongetwijfeld dat zijn eerste langspeelfilm evenveel bekroningen zou wegkapen, maar daar zijn we voorlopig nog niet aan toe. Nochtans zou het ons ten stelligste verbazen indien Voleurs de chevaux dit jaar zonder prijzen zou moeten afsluiten. Met een onverwachte themakeuze, een ijzersterke jonge cast en voortreffelijke regie bezit deze film immers heel wat troeven om internationaal te scoren bij een filmminnend publiek. Laten we echter niet op de feiten vooruitlopen, of binnen de kortste keren beginnen allerhande Belgische regisseurs meer dan alleen maar paarden te stelen.

Ergens in het oosten, met dat ene zinnetje moeten we het stellen om de feiten te plaatsen. Een Waalse collega verzekerde me ervan dat de film volledig in Wallonië werd gedraaid, maar het graslandschap doet zo denken aan vervlogen tijden, toen gedreven ruiters nog over immense vlakten heersten. Die bewuste keuze van Wald charmeert meteen. Voor een keertje krijg je als bezoeker geen voorspelbaar verhaal in de strot geramd, geen moraliserende boodschap over wat goed is en wat fout, maar opvallend veel ademruimte die je uitnodigt om met je eigen fantasie aan de slag te gaan en zelf de wereld rond wat op het scherm wordt geprojecteerd in te vullen. Opgedeeld in drie stukken (lui, eux en la traque) volgen we twee keer twee broers en hun onderlinge relatie. Jakub en Vladimir zijn arm en sluiten zich bij de kozakken aan omwille van het loon. Roman en Elias zijn paardendieven. Het verhaal begint met de diefstal van Jakub en Vladimirs paarden door Roman en Elias, maar dat is niet het beginpunt en nog lang niet het einde van een fascinerende film.

Waarom Micha Wald ervoor koos om het harde leven van deze broers te verfilmen blijft ons een raadsel. Over de film die het resultaat is geworden van zijn ingeving kunnen we echter duidelijk zijn: prachtig. Niet alleen de sfeervolle natuurbeelden die met prachtige shots het landelijke kader vormen voor alle avonturen, maar vooral de voortreffelijk geregisseerde vertolkingen wisten ons helemaal te overtuigen. Dit is immers geen evidente film, zowel de verhaallijn als de regie zitten vrij strak en laten bijgevolg weinig ruimte voor improvisatie. Als je dan de psychologie ziet van de personages van vooral Grégoire Colin en Adrien Jolivet, dan kun je niet anders dan respect tonen voor hun respectievelijke vertolkingen. Zij dragen het volle gewicht van de film en doen dat met verve. Van de speelse momenten in het bos tot de verbeten drang naar wraak, over ruige vechtscènes en schokkende verkrachting door naar een finale catharsis die zelfs het publiek verweesd achterlaat. Deze kleine film heeft op meesterlijke wijze vorm gegeven aan grootse idealen.

Dankzij de vele nevenplots kan de kijker zich naar hartelust verdiepen in de leefwereld van de personages. Flashbacks verklaren op het gepaste ogenblik hoe het ooit zo ver heeft kunnen komen en een perspectiefwissel tussen de twee broers laat toe om de zaken eens van de andere kant te bekijken. Er zit zo immens veel in deze film en toch wordt je als kijker niets opgedrongen. Voleurs de chevaux is een film om heerlijk ongedwongen van te genieten en voor de regisseur in elk geval een werk om trots op te zijn.

Tom De Vreese