Homepage filmsalon
****************
SIGAW

REGIE:
Yam Laranas


*********


MET:
Jomari llana

Angel Locsin

James Blanco

*********


Filippijnen / 2004 / 102 MIN.
*********


Verdeler:
TBC

hallo lo lo o o o o

Ondanks de tegenstand van zijn moeder besluit Marvin alleen te gaan wonen. Hij weet een goedkoop appartementje op de kop te tikken om zo zijn eigen leventje op te bouwen. Zijn vriendin is uiteraard blij met deze beslissing zo kunnen ze enorm vele romantische uurtjes met elkaar spenderen. Maar het loopt toch niet hoe het zou moeten zijn want Marvin hoort regelmatig vreemde geluiden in de gang. Dit komt voornamelijk door de buren die meerdere keren per week hevige ruzie hebben. De vrouw komt in paniek aan verschillende deuren kloppen achter hulp. Niemand durft in te grijpen want haar man is een agent met vele connecties. Iedereen wil blijven wonen op zijn plekje in rust en vrede. Maar dat geruzie is niet alles. Op het plafond ontstaan er bruine vlekken van een waterlek en het is net of Marvin hierin een gezicht weet te ontwarren, regelmatig waait zijn voordeur open of is het net of er een klein meisje in de kamer binnen komt. Na enkele slapeloze nachten besluit Marvin dit allemaal te melden aan de huisbewaarder die voor zijn probleem duidelijk geen oren heeft. Doen alsof er niks aan de hand is blijkt de enigste optie.

Het probleem vreet duidelijk aan de gemoedsgesteldheid van Marvin. Kleine ruzie’s met zijn vriendin zijn hier het gevolg van en de concentratie op zijn werk is ook al ver te zoeken. Er moet een oplossing komen want dit is geen leven meer. Terug de huisbewaarder bij de kraag genomen wil hij dat er ingegrepen wordt en snel. Maar dat blijkt niet zo evident te zijn want wat die man allemaal verteld over situaties die in het verleden gebeurt zijn tart alle verbeelding. Marvin krijgt nog een goede raad mee en dat is dat hij zich moet verzetten tegen de geluiden en stemmen die hij constant hoort. Dat gaat slechts eventjes goed en Marvin loopt angstig zijn appartement uit richting ouderlijk huis. Zijn moeder is natuurlijk blij dat haar zoon een paar dagen blijft overnachten maar dit is oo kde oplossing niet. Samen met zijn vriendin onderzoekt hij de hele zaak en het antwoord lijkt eenvoudiger dan verwacht. Of toch niet?

Filippijnse horrorfilms zijn een zeldzaam iets. Deze Sigaw beloofde een angstaanjagende ervaring te worden dus trokken wij met ons kippenvel reeds aan richting filmzaal. Groot was onze verwondering toen bleek dat alle verwachtingen werden ingelost en zelfs meer. Onze haren bleven bij het verlaten van de zaal rechtop staan. Regisseur Yam Laranas, die al een paar films op zijn actief van uiteenlopende genres, heeft blijkbaar goed gekeken naar klassieke oosterse horrorfilms zoals The Ring, The Grudge en Dark Water, en heeft met dezelfde thema’s een eigen visie klaargestoomd. Mogen wij er toch even bijzeggen dat mensen met een zwak hart, slappe zenuwen en een onzekere gemoedstoestand deze film beter kunnen overslaan. Ook als je net alleen bent gaan wonen is deze prent geen optie. Er wordt gespeeld soms trage camerabewegingen, rake geluidsintervallen en vooral met tijd. Het eerste deel van de film is niet wat je denkt en richting finale zit je midden in een horrorspel dat zijn gelijke niet kent. Dit alles resulteert in een claustrofobisch paranoïde sfeer dat zonder enige moeite overslaat op de kijker.

Alles bij elkaar genomen is het op zich allemaal heel erg simpel. Laat de acteurs angstig acteren, zet er een oorverdovende soundtrack bij, een simpel maar goed verhaaltje en je bent vertrokken. Cast vooral jonge mooie acteurs en actrices, de meest gekende is James Blanco (in de Filippijnen toch want deze jongeman is daar een tieneridool),die menig vrouwenhart in vuur en vlam zal zetten, en je hebt een horrorfilm van jewelste. Laten we hopen dat Hollywood deze Sigaw (in het Engels The Echo) niet gaat remaken want er gaat niks boven het origineel. En hiermee staat ook de Filippijnse horrorfilm op de wereldkaart met hopelijk nog meer van dit lekkers.

Patrick Van Laer