Homepage filmsalon
****************
Reykjavik Whale Watching Massacre

REGIE:
Julius kemp


*********


MET:
Gunnar Hansen

Pihla Viitala

Terence Anderson

*********


Ijsland / 2010 / 90MIN.
*********


Verdeler:
TBC

Aan den haak geslagen...

Nu dat de internationale wetgeving op de walvisvangst aan banden is gelegd, ook in Ijsland is dit verbod ingetreden, is dat natuurlijk een fikse streep door de rekening van verschillende walvisvaarders die hier geen inkomsten meer uit kunnen putten. In hun ogen is de grote boosdoender de mensen van, hoe de meest gefrustreerden ze noemen, Green-Piss. Sommigen schippers hebben hier een oplossing voor gevonden! Zij hebben hun sloep omgebouwd om toeristen rond te leiden naar de habitats van de walvissen. Neem foto’s en film maar zoveel je kan, de rest is kassa kassa!

Op zekere dag komen de toeristen weer in bosjes aangewandeld op de kade alwaar een boot klaar staat om een rondleiding te geven. De kapitein is een ervaring zeerot en zijn matroos is een fidele kerel die zijn ogen en handen niet kan afhouden van het vrouwelijk schoon. Op het eerste zicht verloopt alles prima maar na een half uur varen nog geen walvis te bespeuren. De zoektocht wordt vergezet maar dan begint de miserie. Een Fransman kan het niet laten in de mast te kruipen om uit te kijken naar de wallies. Een golf brengt hem uit zijn evenwicht en accidentieel spiest hij de kapitein doormidden. Als de matroos ter hulp wordt geroepen komt dit wel echt ongelegen want hij is juist een lekker blondje aan het verkrachten en hierdoor is hij volledig uit zijn concentratie. Als hij dan het ongeluk aanschouwt met de kapitein ziet hij het helemaal niet meer zitten en smeert hem met de redidngssloep. De toeristen moet hun plan maar zien te trekken

Gelukkig kunnen zij via de radio een noodsignaal uitzenden. De schipper van een dichtbijgelegen schuit komt hen oppikken. Hun vreugde kan niet op want ze zijn gered. Maar de drie bemanningsleden blijken een bende psychopaten te zijn, gefrustreerde oude walvisvaarders die in het diepste van hun hart nog eens een walvisje willen binnenhalen maar dit niet mogen. Ze hebben er dna maar niet beter op gevonden dan hun beroep maar uit te oefenen op toeristen die ze binnenhalen. Ze worden opgejaagd doorheen het schip en worden afgemaakt met harpoen, grote vishaken en vlijmscherpe messen. Tja, je eens goed uitleven kan goed doen maar er zijn slachtoffers die terugvechten en dat is minder leuk natuurlijk.

Ook al is Ijsland failliet, of het verbod van op de walvisjacht hier voor iets tussenzit zullen we in het midden houden, maar op filmvlak blijven ze toch wel scoren. Deze slasher heeft een origineel uitgangspunt, de opbouw is in ieder geval behoorlijk en het begint het goor te worden als de jacht op de toeristen wordt geopend. Verantwoordelijk voor deze slasher is Julius Kemp, niet zozeer een bekende naam maar als we zeggen dat hij de producent is van Eleven Man Out zal er bij menig filmfan wel een belletje rinkelen.

Nu is Island niet zozeer bekend voor zijn horrorfilms, toch stralen hun films toch een zekere koudelijke sfeer uit en deze lijn wordt hier wel doorgetrokken maar ondanks alle inspaningen blijft de uitwerking clichéachtig. Door de actie enkel en alleen maar te laten plaats vinden op een boot is een goed idee maar mist een claustrofobische sfeer, denk maar aan Triangle of Dead Calm waar je wel nagelbijtend het plot volgde. Ook het thema van verloren beroepen biedt niks origineel, hierop de is de volledige reeks en remakes van A Texas Chainsaw Massacre op gebouwd. De uitganspunten bieden helaas weinig perspectief en wat overblijft is een entertainende horrorfilm met een ecologische boodschap. Knap gevonden maar niet beklijven genoeg

Patrick Van Laer