Homepage filmsalon
****************
PLANET TERROR

REGIE:
Roberto Rodriguez


*********


MET:
Freddy Rodriguez

Rose McGowan

Marley Shelton

*********


USA / 2007 / 98 MIN.
*********


Verdeler:
A-FILM

En een lijkje voor papa...

In Grindhouse kraken de knoken dat het een lieve lust is! Na het nostalgische Death Proof van Tarantino bezweert Robert Rodriguez de bioscoopervaring uit de jaren zeventig met een erg smakelijke zombiefilm. Gepolijste monstertjes die een slome graai doen naar menselijke hersentjes? Vergeet het maar! In Planet Terror sluipen etterende gedrochten door de bosjes, worden lichamen uiteengereten en vliegen de teelballen in het rond - een zeer vernieuwende ervaring was dat. Dit is goor, dit is hilarisch grappig, dit is film van een totaal ander kaliber. Mensen…dit is Grindhouse.

Rodriguez' ode aan de exploitatiefilm overtreft Tarantino op alle vlakken. Vergelijkingen tussen films zijn eigenlijk uit den boze, maar in dit geval hoort het nu eenmaal zo. Normaliter vormen beide films immers een avondvullende ervaring, maar officieel omdat Europa geen groezelige B-filmtraditie heeft en commercieel omdat een afzonderlijke release meer geld in het laatje brengt, zijn we verplicht om beide delen afzonderlijk te bekijken. Weg aspiratie om wat vergane Amerikaanse charme naar het vasteland te brengen, weg kans om de kijker eens geen steriele kijkervaring te bieden, weg (en daar zijn we erg kwaad om) extreem groteske filmtrailers die normaal tussen beide delen worden vertoond. In de Verenigde Staten worden beide film wel netjes na elkaar vertoond, maar daar trokken sommige mensen echter al na een film huiswaarts - bijzonder slim is dat. Opvallend is echter wel dat ze daar eerst Planet Terror vertonen en dan pas Death Proof terwijl wij ze in omgekeerde volorde te zien krijgen. Nog opvallender is de vaststelling dat Death Proof meer weg heeft van een opwarmertje waar de regisseur zijn eigen lievelingsfilms nog maar eens ophemelt maar gelukkig krijgen we in Planet Terror tot onze grote vreugde onvoorwaardelijk een klodder verrassende pulp op ons bord gesmeten, afgewerkt met een sappige oogbal en overgoten met de perfecte barbecuesaus!

Het onheilspellende verhaal is klassiek: allerlei personages hebben ergens wel iets met elkaar te maken en kampen met hun eigen ellende, een chemisch experiment loopt fout waarop zombies de streek teisteren en de personages zijn op elkaar aangewezen om tot een oplossing te komen. Weinig opmerkelijk, ware het niet dat dokters, erotische danseressen, lesbo's, voormalige militairen, schietgrage sheriffs en smeltende booswichten de dienst uitmaken. Een overdaad aan cameo's, referenties, spetterende actie, vuilbekkerij en vrouwelijk naakt doet de rest. Een meer dan degelijke cast (met onder meer Freddy Rodriguez, Rose McGowan en alweer Bruce Willis) mag zich vrolijkerwijs uitleven op een nest wandelende ondoden. Scherpe dialogen, een onvergetelijk ritje met een truck en heel wat afgeknalde koppen verheffen deze film tot een instant klassieker van het genre.

Een compleet geschifte belevenis, zo kun je deze film het best omschrijven. Er zijn zelfs krassen aan het beeld toegevoegd om nog wat extra nostalgie op te wekken, maar zelfs zonder deze - historisch gezien trouwens niet correcte - kunstgrepen is het overdonderende spektakel een ware lust voor het oog. Nog meer zeggen zou zonde zijn; dit is dan ook een film die je niet alleen moet zien, maar zonder meer moet meemaken. Nu kunnen we alleen maar hopen dat Machete (toch één fake trailer die we te zien kregen) met Danny Trejo ook effectief wordt gemaakt. Iemand nog een emmertje bloed?

Tom De Vreese