*
****************
---------------

REGIE:
Pablo Pares & Hernan Saez)


----------------------------------------------


MET:
Berta Muņiz (John West)

Pablo Pares (Bill Johnson)

Hernan Saez (Max Giggs)

Paulo Sorio (Max Fan)

----------------------------------------------


ARG / 2001 / 90 min.

----------------------------------------------


ARGENTIJNSE TRASH

Bloeddorstige films zijn van alle tijden. Al in de jaren vijftig, toen de donkerdere film stilaan zijn opmars begon te maken, konden bioscoopgangers genieten van met bloed doordrenkte personages, vechtend tegen een soms onherkenbare vijand. De evolutie zette zich verder om in de jaren zestig te komen bij de zombies, de levende doden laten we maar zeggen. Night Of The Living Dead (1968), onder een regie van George A. Romero, zorgde voor een ware opmars van het genre inzake de populariteitstabel. Voor elke film was er wel een groepje liefhebbers te vinden. De zombiefilmindustrie zat echter niet stil en draafde gezapig aan met films als Evil Dead en Re-Animator, recenter ook nog met Braindead of het sterke Resident Evil. Dat de films van alle landen bewijst Zombie Plague in 1997, een Argentijnse horrorfilm, gemaakt met een budget van amper 187 dollar. Regisseurs en fans van het genre Hernan Saez en Pablo Pares behaalden met hun film een onverwacht cultsucces dat een vervolg niet kon uitblijven. Vier jaar later staan ze er met Zombie Plague: Mutant Zone, dezelfde hoofdpersonages staan oog in oog met meer bizarre schepsels. Deze Argentijnse trashfilm is geen voer voor tegenstanders van het genre, maar biedt een mengeling van kitscherige onzin en entertainend gorefest voor de ware liefhebbers.

In Zombie Plague: Mutant Zone komen we bij de openingsscčne meteen te weten wat er mis is. De bekende overheidsinstelling FBI gebruikte immers een kleine stadskern als proefgebied voor een gevaarlijk experiment. Zoals iedereen het dan al voelt aankomen, is het experiment danig uit de hand gelopen. De overheid besluit de stad 'af te sluiten' van de rest van de wereld, zodat de weinige overlevenden echter hun plan moeten trekken. Dit is echter buiten deze wel erg excentrieke survivors gerekend. John West (Berta Muņiz) is nog steeds de lachwekkende cowboy look-a-like, Bill Johnson (Pablo Pares) en Max Giggs (Hernan Saez) vervolledigen het trio. De drie zijn natuurlijk niet opgezet met de situatie en moeten op zoek naar een kaart, waarop de weg uit het dorp aangegeven staat. Om echter bij een computer te raken en de juiste data erop te krijgen, moet het kolderieke drietal de strijd aangaan met levende doden en vreemde aliens.

Dat het duo Saez en Pares met hun vervolg op hun Argentijnse hit opnieuw een beroep zou doen op veel rondvliegende smurrie, was te verwachten. Na de situatieschets in de openingsscčne worden we als kijker meteen verwelkomd in een wereld vol vettigheden, gutsend bloed en andere walgelijke brouwsels. De film is nergens spannend, maar vooral erg humoristisch door zijn hoge belachelijkheidgraad. De zombies zijn van te voren gedoemd om in puin geslagen te worden door de robuuste helden. Dat dit gepaard gaat met veel doorboringen, armtrekkerij en het afkappen van hoofden, kun je waarschijnlijk zelf ook bedenken. Het verhaal - waar natuurlijk op scriptvlak weinig aandacht aan geschonken is - staat vanzelfsprekend ondergeschikt aan de gebeurtenissen. Er is weinig moment voor verademing, waardoor de grappige gruwel zich in een sneltreinvaart voortbeweegt. Bovendien doet deze film, net als zijn voorganger uit 1997, denken aan de manier waarop onder andere Sam Raimi zijn Evil Dead of Lord Of The Rings-regisseur Peter Jackson zijn Bad Taste inblikte. Benieuwd of Saez en Pares ook ooit zo'n grote meneren worden.

De acteerprestaties stellen weinig voor, maar dat heeft ook niet veel belang. Berta Muņiz steelt de show als John West, over wie trouwens een erg aanstekelijk liedje in de film voorkomt. De regisseurs beschikken nauwelijks over acteerkwaliteiten, maar zijn niettemin voldoende in staat om zombies tot moes te slaan. Zombie Plague: Mutant Zone is een dwaze film, opgetrokken in een ruwe, korrelige, haast onafgewerkte stijl. Zij die echter anderhalf uur hilarische wansmaak willen beleven, zijn met deze film aan het juiste adres!

Peter Janssens