Homepage filmsalon
****************
JONATHAN LENAERTS
Persattachee in hart, nieren en andere spieren.


Alexander Aja


John Landis


Marie France Dupagne

Besprekingen:
Save The Green Planet
Piranha 3D

Je kan er niet onderuit als persmens. Voordat je wordt toegelaten op een filmfestival word je uitgenodigd door de persdienst om een accreditatie aan te vragen zodat de verslaggeving vlotter verloopt. Je wordt dan ook onmiddellijk op je wenken bediend als het gaat om gastenlijsten, interviewaanvragen, last minute-wijzigingen, enzovoort. Voor het BIFFF is de verantwoordelijke voor de Nederlandstalige pers Jonathan Lenaerts. We waren toch eens benieuwd naar deze vlotte spring in te veld en stonden te popelen om hem volgende vragen te stellen:

Wanneer ben je bij de organisatie van het bifff beginnen werken?

Wel ik kom al vanaf 97’ naar het festival. Als bezoeker was ik danig onder de indruk van de aparte, unieke sfeer die het festival uitademde. In 2004 ben ik als vrijwilleger beginnen werken en sinds 2009 maak ik officiëel deel uit van de organisatie van het festival als persverantwoordelijke. Je kan dus gerust stellen dat ik de juiste weg heb gevonden (lacht).

Van waar de interesse voor film en het fantastische genre?

De interesse heb ik te danken aan mijn ouders, meer bepaald mijn moeder. Zij was het die mij als tweejarige naar een namiddagvoorstelling van ‘Snow White and the seven dwarfs’ meenam en tot haar verbazing bleef ik vanaf de eerste tot de laatste seconde kijken zonder een vin te verroeren. Het is daar dat ik aangestoken ben door het filmvirus.

Wat zijn zoal de taken van de persverantwoorlijke van het Bifff?

Een groot deel van mijn taak is het samenstellen van de diverse persdossiers van zowel het cinematografisch aanbod als de diverse nevenactiviteiten van het festival zoals make-up, workshops, etc…. Ik vergaar de informatie en vertaal die in drie talen (frans, nederlands en engels). Mij taak vangt aan met het bekijken van een massa aan screeners die de leden van onze kijkcel vergaren op diverse filmfestivals over gans de wereld. Concreet betekent dit dat ik van de ongeveer 600 films uit de selectie er zowat de helft van bekeken heb. De uiteindelijke selectie voor het filmfestival wordt in vorm gegoten tegen midden februari wat niet wil betekenen dat er geen last minute wijzigingen kunnen gebeuren. Ook het voorbereiden van de persconferentie in het Brusselse stadhuis is een zenuwslopende gebeurtenis, zo heb ik slechts enkele uren voor de voorstelling van dit jaar nog tal van updates moeten aanbrengen. Eénmaal de persconferentie achter de rug begint de laatste rechte lijn met het bekijken en behandelen van de diverse aanvragen van de journalisten voor interviews, accreditaties. De uitdaging is om alles in een coherent geheel te gieten op organisatorisch vlak.

Welke zijn je lievelingsfilms? Uit het genre?

Goh, er zijn er zoveel. Un signe en hiver (Verneuil, 62) is ééntje die ik altijd met plezier (her)bekijk Big Lebowski (Coen,98) is één van mijn absolute favorieten en ook niet te vergeten Reservoir Dogs (Tarantino,98) en Gladiator (Scott, 2000). Uit het fantastisch filmgenre denk ik met plezier aan Save the Green Planet (Joon Hwan Jang, 2003) die de gouden raaf op het bifff won in 2004 en een ware triomf was.

Ga je zelf veel films zien?

Wel, door mijn functie zie ik zo wie zo een massa aan films en dat werkt soms omgekeerd: de lust om daarnaast elke film die in de bioscoop en/of op dvd uitkomt te bekijken is niet echt aanwezig. Het is niet een probleem om tijd te kunnen maken maar eerder van willen maken, trop c''est trop.

Heb je enige leuke, speciale anekdotes van de afgelopen jaren?

Genoeg anekdotes, tijdens zo'n festival kan er al iets gebeuren dat men niet in de hand heeft. Vorig jaar liep het tijdens de vertoning van Les aventures extraordinaires d'Adèle Blanc Sec (Besson) behoorlijk fout: de digitale projectie liet het afweten. Uitzonderlijk had de projectionist tegelijkertijd de pellicule gestart zodat hij na een korte onderbreking kon switchen. Het publiek heeft er nauwelijks wat van gemerkt maar Besson kon er niet mee lachen. De regisseur was nogal humeurig tijdens de Q&A en tijdens de persconferentie mocht er niet gefilmd worden. In 2010 beleefden we ook enkele spannende momenten toen de vulkaan in Ijsland was uitgebarsten. Bepaalde vluchten waren afgelast zodat we creatief moesten zijn om bepaalde gasten op het festival te krijgen. Zo hadden we op een dag een dubbel probleem: de belgische regisseur Vincen Lanoo die de publieksprijs 2010 voor Vampires had gewonnen zat in Canada en Eric Tessier uit Canada (Québec) moest zijn film 5150 Rue des Ombres komen voorstellen maar die zat vast in Keulen. Het had dus minder voeten in de aarde om de Canadees hier te krijgen dan onze belg (lacht). Omgekeerd was het ook een hectische bedoening om de Ierse regisseur Colm McCarthy terug naar zijn thuisland te krijgen. We hebben hem in Calais de boot opgezet. Het was me wat maar uiteindelijk is toch iedereen op bestemming geraakt.

Een persverantwoordelijke moet stressbestendig zijn?!

Ja, veel geduld, de nodige diplomatie en kunnen inspelen op het onverwachte zijn absoluut nodig als persverantwoordelijke. Ik ben van nature uit heel 'zen' en ben haast nooit zenuwachtig wat een voordeel is. Ik moet zeggen dat ik goed word ondersteund door een team van vrijwillegers en freelancers en natuurlijk Marie-France Dupagne die al 25 jaren de steun en toeverlaat is voor alles wat met pers en genodigden heeft te maken. Het festival heeft veel te danken aan haar professionaliteit, rust en organisatorisch genie. De samenwerking met haar is een 'match made in heaven'. Zij is net als ik rustig van nature en steeds tot in de puntjes voorbereid zodat het voor de buitenwereld bijna lijkt dat zij wat komt 'chillen' tijdens het festival, niets is echter minder waar. Een grote dame en een onmisbare schakel voor, tijdens en na het festival.

Merken jullie de crisis in de sector?

De afgelopen jaren zijn er enkele grote sponsors afgehaakt en anderen hebben hun budget teruggeschroefd zodat we moesten roeien met de riemen die we hadden. De negatieve spiraal is nu gestabiliseerd en het feit dat we nu met de organisatie 'I love my Sponsor' samenwerken die in onze plaats financiële ondersteuning zoeken werpt zijn vruchten af.

Welke vogels hebben jullie gestrikt voor de editie 2011?

Een hele zwerm: zo zijn er Alexandre Aja (Haute Tension, Piranha) en John Landis, die terugkeert naar één van zijn lievelingsplekken. Beide regisseurs zullen geridderd worden in de 'orde van de raaf'. Ook Renny Harlin (Die Hard 2, 'Deep Blue Sea', Exorcist: the Beginning') komt langs. Verder zijn er nog Alex de la Iglesia wiens film 'Balade Triste' het festival opent en een pleiade van andere regisseurs, akteurs die hun film komen voorstellen. Ook Takashi Miike zal ons met een bezoek verblijden en zoals elk jaar komen er nog enkele 'last minute' verassingen.

Wat doe je na het festival?

Na het festival kruip ik achter mijn pen.. Ik heb al twee thrillers/romans gepubliceerd, 'Chroniques d'une denréé périssable' en 'Le bréviaire de Hannibal Lecteur' (uitgebracht door Edilivre). Vooral dit laatste werk is mooi aansluitend op het festival: genoeg lijken, zwarte humor en spanning om een echte 'genrefilm' van te maken maar met de originele twist dat de lezer zelf beslist over het verloop.

Bedankt Jonathan om tijd te maken voor het filmsalon in je drukke agenda!!!


------------------------------------

A PLUS

LE BREVIAIRE D'HANNIBAL LECTEUR


Wanneer de verminkte lijken van 5 jonge mensen worden ontdekt staat de politie voor een raadsel. De manier van verminken laat vermoeden dat de moorden het werk zijn van een seriemoordenaar. Het enige spoor dat de politie heeft is de 'clapperboard' van een filmcrew die de locatie heeft gebruikt enige dagen voor de gruwelijke moorden.

Jonathan Lenaerts is beginnen schrijven toen hij als werkloze journalist een tijdje in Marokko vertoefde. Zijn vrije tijd gebruikte hij om zijn eerste roman te schrijven.

'La breviaire' is in feite de eerste roman waar de lezer als het ware de seriemoordenaar wordt en zelf bepaalt hoe en wanneer hij de vijf jongeren vermoordt. Het is een echt interactief boek geworden zonder de 'codes' van het genre uit het oog te verliezen.

Het boek is een gruwelijke maar ook humoristische reis geworden waarin de stereotiepen van horror en thriller rijkelijk zijn gezaaid. De oogst hangt af van de lezer.

Een echte aanrader dit tweede schrijfsel van Jonathan Lenaerts. Deze originel roman zal ook te koop zijn op de stand van Elite Video tijdens het festival.

Ondertussen heeft Jonathan al een derde boek klaar 'Jean Pierre je t'emmerde' en is er een vierde in voorbereiding.

PAT CRONENBERG 01/04/2011