Homepage filmsalon
****************
JOHN LANDIS


John Landis
Foto: Patrick Van Laer


Fans
Foto: Patrick Van Laer

Filmsalon had een boeiend interview met John Landis die zijn nieuwst film, het zwartgallige Burke and Hare kwam voorstellen. De maker van o.a. The Blues Brothersen de horrorklassieker An American werewolf in London bleek een echte spraakwaterval te zijn.

Vooraleer je je eerste film regisseerde heb je best wel een lange tijd in Europa verbleven en diverse jobs uitgeoefend tot zelf een rolletje in een spaghettiwestern. Hoe viel dat mee?

Ja, toen ik als produktie-assistent aan de film Kelly's Heroes'werkte was ik mee op locatie in het voormalige Yoegoslavië. Het was een geweldige periode, ik heb tijdens die periode ook nog als stuntman gefungeerd in westerns en zelfs enkele piepkleine rolletjes gehad. Het waren echt wel gouden tijden voor het westerngenre. Tijdens één van mijn opdrachten maakte ik kennis met de grootmeester Sergio Leone die van western een heus ballet maakte. Westerns zijn het meeste fun om te maken en je kan er zo veel insteken. Het is doodjammer dat de industrie er niet meer zo happig op is.

Wat trok je aan in het verhaal van Burke and Hare, dat al meermaals is verfilmd?

Wel, het initiatief is niet van mij uitgegaan. Ik werd benaderd door de mensen van Ealing die me zagen zitten als regisseur. Ik vond het script goed in die zin dat er genoeg humor inzat en we de hoofdpersonages ook een menselijke kant konden geven. Het verhaal van de 2 Williamsen is altijd als pursang horrorverhaal verfilmd geweest, het was aan ons om de juiste balans te vinden tussen de afzichtelijke daden van de twee broers en de lichtere kant van hun persoonlijkheid. Wat ik zeker niet wilde was de zoveelste horrorversie maken en tegelijkertijd moest ik op mijn hoede te zijn om dat het niet te grappig werd. De horrorklassieker kreeg een lichtere toets en ik ben echt wel tevreden met het resultaat.

Hoe viel het mee om met een volledig Britse cast te werken?

Het was geweldig! De complete casting was gebeurd door de mensen van Ealing en ik moet zeggen dat alle rollen fantastisch zijn ingevuld. De acteurs deden hun ding en dat was goed. Enkel Ronnie Corbett schrok toen ik hem zei dat hij vooral in zijn smakelijk schots accent mocht praten. Hij zei me dat hij al die jaren dat accent moest onderdrukken en dat dit de eerste keer was dat een regisseur aandrong om in zijn eigen accent te spreken. De timing van komiek Simon Pegg is geweldig.

Burke and Hare is je eerste film in release sinds lange tijd, je leek een hele poos van de spreekwoordelijke aardbodem verdwenen?

Tja, als je tien jaren geen bioscoop release meer hebt gehad, denken de mensen dat je ofwel op pensioen bent of aan een dodelijke ziekte lijd. Ik heb al die tijd niet stilgezeten, maar bepaalde dingen die ik voor televisie heb gemaakt zijn niet doorgedrongen tot Europa. Ik heb enkele jaren geleden nog een documentaire gemaakt over Don Rickles, de befaamde stand-up die vooral in Las Vegas optreedt. De documentaire Mr Warmth: the Don Rickles Projectomvatte nooit geziene opnamen van Don. Ook aan de serie Psych heb ik meegewerkt en in 2005-2006 het ik natuurlijk twee afleveringen gedraaid voor The Masters of Horror series (DeerWoman'en Family). Maar deze Masters zijn gelukkig wel tot in Europa geraakt (lacht).

Over de Masters of Horror gesproken? Dat moet toch een leuke ervaring zijn geweest, en het was ook zowat het debuut van je zoon Max als scenarioschrijver van Deer Woman?

Als je 1 miljoen dollar ter beschikking krijgt en 10-15 dagen om effectief te filmen moet je wel tevreden zijn. Zo'n manier van werken is in het huidig klimaat uniek en zeker wat horrorproducties betreft. Tegenwoordig wordt elke cent in twee gebeten en moet je bijna bedelen om genoeg budget te krijgen om op een comfortabel manier te kunnen filmen. Bij The Masters was het een echte luxe en we kregen carte blanche om helemaal ons ding te doen. Het was super om met mijn zoon Max samen te werken temeer dat we toch iets kunnen maken hebben van een origineel concept en Deer Woman is het buitenbeentje in de serie geworden.

Is John Landis nu een horror- of een komedie- regisseur?

Ik heb natuurlijk de twee gedaan, maar een film als An amercian werewolf in London wordt als komedie beschouwd in de States terwijl Europa het als een horrorfilm klasseert. Voor mij is het duidelijk een horrorfilm. Maar in het algemeen passen de twee labels voor mij.

Je haalde het al aan, de filmsector zit in een langgerekte crisis waar onzekerheid troef is. Wat gaat dat geven in de toekomst?

Wel, met de huidige technologieën kan iedereen een film maken. Met de HD camera's die iedereen kan aanschaffen kan je een puntgave film maken met van piepklein tot bescheiden budget. Een film produceren is niet langer de uitdaging, dat gaat vanzelf maar op gebied van distributie is het een ander paar mouwen. Er wordt zoveel gemaakt (in Frankrijk alleen zijn er afgelopen twaalf maanden 268 films gemaakt) dat je echt iets origineels moet hebben om een platform te vinden en het is verdomd moeilijk om het afgewerkte product in de zalen te krijgen. Wat nog wel moeiteloos de bioscoop haalt zijn de populaire franchises zoals Harry Potter, Twilight, etc... De grote bedrijven die deze franchises aanbieden zijn ook eigenaar van bioscoopketens, distributiefirma's en ze hebben een populair product dat via allerlei boeken en merchandising echte monsters zijn die alles inpalmen. Men weet op voorhand dat die 'reeksen' gaan opbrengen en de investering gaat opbrengen. De 'independent' heeft hoe langer hoe minder kans om zelfbedruipend te overleven. Als men moet opboksen tegen multinationals die over het volledige plaatje beschikken, kan men het wel schudden. Pas op, Harry Potter zijn goeie films maar als filmliefhebber zie ik liever wat meer diversiteit in het aanbod. Een uitzondering was bijv. Paranormal Activity' maar ook die hebben heel wat moeten toegeven op vlak van verdeling.

Waar ben je op dit moment mee bezig?

Niet veel, we hebben een project in de steigers maar het budget is nog niet rond. Het is gebaseerd op het stuk van Sheridan, The Rivals en dat gaat een echt smakelijk Britse komedie worden, de casting ligt al voor een groot deel vast en ik kijk er alvast naar uit om met Imelda Staunton te werken. Maar, zoals je weet, niet is zeker in de 21st eeuw.

Thanks John Landis en tot in de bioscoop!!!

Pat Cronenberg