Homepage filmsalon
****************
<>******

REGIE:
Rudolph Mestdagh

*********

*********


MET:
Axelle Red

Matthias Schoenaerts


*********


België / 200 / 120 min.
*********


Verdeler:
KFD

Pretentieuze ensemblefilm

De Brusselaar Rudolf Mestdagh gooide hoge ogen met de korte films Lock Stock (een televisieserie, gebaseerd op de bioscoopfilm Lock, Stock and Two Smoking Barrels van regisseur Guy Ritchie), Het Paradijs, Beauville, Over the rainbow, Ouf, Vol-au-Vent en Robokip, in '93 geselecteerd voor de Officiële competitie op het Cannesfestival '93 en bekroond met de Platteauprijs. Ondertussen draaide hij documentaires, werkte hij voor televisie en treedt hij op als producent. Met Ellektra tekent hij voor zijn eerste langspeelfilm.

Het scenario van Mestdagh en Daniël Lamberts draait om een zestal excentrieke personen. Allen hebben ze één ding gemeen: ze verliezen hun grootste talent waardoor ze hun wereld zien instorten. De Oost-Europese stripteasedanseres Cynthia (Marie Bos) wordt verminkt; de disc jockey Cosmonaut X (rol van Matthias Schoenaerts) verliest zijn gehoor; de licht psychotische pianiste Anna (Axelle Red) wordt het slachtoffer van een carjacking waarbij ze haar vingers verliest; de parfumontwerper Harry (Han Kerckhoffs) zijn reukvermogen en de tiener Ludovic (Lucas Van Ammel) valt door het raam en is voor de rest van zijn leven verlamd. Op een dag krijgen ze allen een sms'je met het voorstel om te helpen indien ze het niet meer zien zitten. De afzender is Ellen, een mysterieus jong meisje dat de naam Ellektra (naar het drama van Sophocles) heeft aangenomen om incognito te blijven. Zij zal deze getraumatiseerde personen pogen samen te brengen en te troosten. Daarnaast schept Mestdagh een soort misdaadverhaaltje over de aan lager wal geraakte journaliste en ex-drugsverslaafde Sam (Gert Portael uit Iedereen Beroemd) die in opdracht van de Brusselse maffiabaas Aimé (de Nederlandse acteur Serge-Henri Valcke) op zoek moet naar een meisje dat hij koste wat kost wil terugzien.

De premisse lijkt veelbelovend en interessant. Helaas. De getalenteerde kortfilmer slaagt er niet in diepgang aan zijn personages te geven. Ook naar hun motieven blijft het in het duister tasten. Waar hij wel in uitblinkt is zijn visuele flair. Zo staat in de persmap te lezen dat zijn stijl bezield is door episodische film noirs als Amores Perros, Magnolia, Requiem for a dream en geïnspireerd door Lynch's nachtmerries, Almodovars off-boat karakters en Jeunets tragi-komische romantiek. Van lef gesproken!

De schitterende fotografie en belichting door Danny Elzen (De Zaak Alzheimer) en een uitstekende soundtrack zijn de pluspunten in deze in de hoofdstad gedraaide film. En alhoewel de cast niet bestaat uit klasbakken zijn er wel overtuigende vertolkingen van Gert Portael, Matthias Schoenaerts en Catherine Kools. Ook nieuwkomer Axelle Red, ondanks weinig dialoog, verdient een vermelding. De slotscène met vader en zoon Schoenaerts (voor het eerst samen in een filmrol) is aangrijpend poëtisch. Dit zijn echter geen argumenten genoeg om een verdienstelijk regiedebuut af te leveren.

Ellektra beleefde zijn wereldpremière op de vooropening van het Filmfestival van Vlaanderen-Gent.

Linda Crivits