Homepage filmsalon
****************
DE LAATSE ZOMER

REGIE:
Joost Wijnant


*********


MET:
Bram Van Outryve

Gilles De Schrijver

Freek Pieters

*********


België / 2007 / 95 MIN.
*********


Verdeler:
KFD

De laatsten is den beste

Pubers. Ze zorgen voor amok in het leven van hun ouders. Net als je denkt dat ze uitgeput stilvallen van hun immense ontdekkingsavonturen naar het andere of zelfde geslacht, onbekende wegen te hebben bewandeld op zoek naar hun eigen ik, impulsief zelfzeker hun mening hebben te hebben gedicteerd komen ze weer met iets nieuws op de proppen waardoor je je logica weer eventjes moet herinstalleren. Nog straffer wordt het wanneer de ouders op vakantie zijn en de pubers opgetogen aan hun lot worden overgelaten. Ze hebben het kot vrij en zullen eens laten zien wat ze in hun mars hebben. Voor dit tof initiatief zorgen ook de ouders van Rik die bij hun afscheid de jongen nog overladen met goede raad. Met een gerust hart vertrekken ze richting zon. Rik en zijn drie vrienden Bart, Tim en Roel voelen de vrijheidskriebels over hun lichaam friemelen

We bevinden ons in Vlaanderen in 1996, meer bepaald in Loonbeek waar immens uitgestrekte velden tegen een hemelsblauwe lucht met altijd fluitende vogels het landschap sieren. President Clinton opent de olympische spelen te Atlanta bijgestaan door Mohamed Ali, de hoogtepunten op het nieuws zijn de zonderlinge verdwijningen van jonge meisjes en er heerst een hittegolf. Voor de vier vrienden echter valt er niks te beleven. Hun voornaamste activiteit bestaat erin om kippen af te schieten en vrijende koppels te begluren door de telelens van hun geweer. Hun gesprekken gaan over meisjes en wat ze ermee zouden aanvangen, dit onder invloed van sigaretten, alcohol en wiet. Dus elke vorm van logica ontbreekt. Ondanks hun echte vriendschapsband komen de negatieve karaktertrekjes soms naar boven wat voor kleine spanningen zorgt maar voor de rest is er geen vuiltje aan de lucht.

Op zekere dag is er een fuif en dat is het startschot voor enkele emotionele wendingen. Rik legt contact met Sandrine, iets waar hij heel lang op hoopt, toch haar vriend probeert hier een stokje voor te steken. Tim drinkt zich stomdronken, Roel begint een verhouding met Ilse en Bart loopt zo'n beetje verloren in de massa. De kaarten zijn geschud en sommigen leiden gewoon hun leventje maar dan krijgt Rik toch de kans van zijn leven om een hartenwens in vervulling te zien gaan. Hij wil zijn vrienden op afstand houden maar dat lukt niet. In hun onschuld beseffen ze niet dat ze echt verkeerd bezig zijn…

De Laatste Zomer is een speelfilmversie van de gelijknamige korte film waar regisseur Joost Wynants in 2005 bij Het Grote Ongeduld de Canvasprijs en de Wildcard fictieprijs van het VAF won. Met deze laatste kon hij starten met het scenario voor zijn eerste langspeler. Dit resulteerde in een observerende karakterstudie over vier kerels die de eerste stappen zetten naar de volwassenheid. Niet per toeval hebben de feiten plaats in 1996 omdat de regisseur toen dezelfde leeftijd had van zijn protagonisten. Hierdoor is de hele sfeerschepping ook raak getypeerd met de nodige verwijzingen naar deze tijd. Het kon natuurlijk ook niet anders dat er filmische verwijzingen zouden inzitten. De vrienden spreken over the pussy-scène uit From Dusk Till Dawn en gedragen zich zoals de karakters uit Trainspotting van Danny Boyle, uiteraard op typische brave, zeg maar ondeugende, Vlaamse wijze.

Ook al lijkt het op eerste zicht niet zo maar Joost Wynant heeft zich voor zijn eerste langspeler de lat hoog gelegd. Het is niet evident om vier karakters samen te brengen, deze deels te ontleden om sommige reacties uit te leggen en toch de kijkers tussen de regels laten lezen om zelf dingen te laten invullen. In het begin rommelt het verhaal zomaar wat aan, het lijkt alsof de regisseur bij kijker enige empathie wou oproepen met de verveling waar de vrienden mee opgescheept zitten, waardoor het moeilijk wordt om in de film te komen. Maar na pakweg vijftien minuten zit men gebeiteld te kijken. De twist zorgt voor nog meer draagkracht en naar het einde toe valt alles perfect in zijn plooi aangestuurd met de juiste emoties. Dit is vooral te danken aan de jonge gemotiveerde cast zoals Bram van Outryve, Gilles De Schrijver, Robrecht Vanden Thoren en Freek Pieters die zich perfect konden inleven in hun leeftijdsgenoten van pakweg tien jaar geleden. Logischerwijs zal het voor hen wel een cultuurshock zijn geweest want hun personages moesten het stellen zonder internet, computer of gsm. Filmisch gezien zitten er enkele leuke scènes in zoals het kruisen van de auto's van Sandrine en de vertrekkende en thuiskomende ouders of de papegaai die voor de nodige symboliek zorgt. De uitmuntende soundtrack is van Mirabelle Van De Put die verschillende nieuwe bands ondersteunt en tourmanager is van Sioen. De kijker zal de zaal verlaten met dezelfde gelaatsuitdrukking van Rik tijdens het eindshot: met een brede glimlach, een (film)ervaring rijker.

Patrick Van Laer