Homepage filmsalon
****************
C'EST DEJA L'ETE

REGIE:
Martijn Smit


*********


MET:
Patrick Descamps

Benjamin Willem

Julie Anson

*********


Nederland - België / 2010 / 80 MIN.
*********


Verdeler:
TBC

HET VERDRIET VAN BELGIE

Een gezin uit Seraing bestaande uit een gescheiden vader, zoon benjamin van 14 jaar die regelmatig spijbelt en liever guitenstreken uithaalt op een gestolen motorfiets een dochter van 18 , Marie is een jonge ongehuwde moeder, proberen te overleven in armoede. Vader is ontslagen maar durft hierover niks te zeggen thuis uit schaamte. Zijn ex-vrouw leeft nu in Rotterdam waar zij een nieuw leven is begonnen. Op zekere dag besluit hij, zonder iets te zeggen thuis, te gaan dolen. Op zoek naar iets beters, andere hoop vinden om aan zijn andere gezinsleden te geven. Hij belandt in Rotterdam waar hij de een allesomvattende vraag aan zijn vrouw stelt.

Ondertussen loopt het bij de achterblijvers helemaal niet goed. Benjamin gaat zelfs stelen om te overleven. Van het geld koopt hij wel de juiste dingen maar dikwijls laat hij zich verleiden om de centen op te smossen aan nepwapens. Er is wel een onderwijzer die merkt dat het met deze jongen misloopt en wil hem ondersteunen. Helaas is wordt deze hulp niet aanvaard omdat Benjamin totaal niet weet hoe hij met liefde en begrip moet omgaan. Marie trekt zich niks aan van de situatie thuis. Ondanks hun slechte financiële positie laat zij toch een piercing zetten en steekt onnodig de verwarming aan. Regelmatig bezoekt zij haar vriend op in de gevangenis. Hij belooft zijn leven te beteren en hoopt dat marie zal wachten op zijn thuiskomst. Benjamin zorgt echter voor een extra drama waarmee het gezin te kampen krijgt.

C’est Déjà L’été is een Nederlandse productie gesitueerd in Seraing, een sociaal drama dus de vergelijking met de gebroeders Dardenne is snel gemaakt. Enkel de aanpak is anders. Men volgt hier een heel gezin en niet een enkele figuur die op zijn manier probeert te overleven. Het is een semi- documentaire geworden die de onderkant laat zien van de maatschappij. Met de camera op de schouder laat regisseur Martijn Maria Smit zijn kunnen zien en in alle eerlijkheid moet hij niet onderdoen voor zijn collega’s Belgen. De inleving van de karakters is optimaal en zet de kijker aan het denken, soms met emphatie, meestal afwijzend door de verkeerde beslissingen van de personages.

Dit is de eerste langspeelfilm van Martijn Maria Smit, een Nederlandse regisseur die hierbij laat zien wat hij in zijn mars heeft. Hopelijk krijgen we volgende keer eens een sociaal drama te zien vanuit Nederland zoals in de stijl van Dardenne. Is dat geen uitdaging?

Patrick Van Laer